Τα πρόβληματα είναι ίδια σε όλη τη χώρα. Και στη Γουμένισσα μας κάνανε έναν χάλια πεζόδρομο και δύσκολο. Πρέπει να βάλουμε όλοι μυαλό γενικότερα, όχι άλλη ασυλία. Επίσης, όχι άλλη ανοχή στην αφαίμαξη του δημοσίου χρήματος, όχι με το ζόρι κράτηση των συνταξιούχων στη δουλειά τους και αφαίρεση θέσεων από νέα παιδιά και ειδικά, στα ιδρύματα υγείας.
     Οι άνθρωποι δεν παρακαλάνε για πολλά λεφτά και μόνο και δεν είναι όλοι Έλληνες μια ζωή για να ανέχονται τον κάθε μπαγλαμά, ας μου επιτραπεί. Εμείς είμαστε πιο μυημένοι στα χάλια μας. Επιπλέον, όποιος θεωρεί ότι η ζωή είναι μόνο φήμες και λέει μόνο για τη χώρα μας κακό, να προσαρμοστεί και είναι πάντα πολιτισμένος. Η καταστολή άλλωστε κάνει τους ανθρώπους να ξεφεύγουν. Φταίνε, αλλά είναι εκβισμός η καταπάτηση των προβλημάτων για κράτηση ισορροπιών.
     Και ακόμα και άτομα που δεν εγκληματούν, δυσκολεύονται και μπερδεύουν τους ασθενείς τους, όταν αυτό δεν κρίνει τη ζωή και την ύπαρξη τους. Η εμμονή στη συνεγρασία είναι δείγμα κενού σκέψεων και λειτουργίας. Να πάψε το ελληνηλίκη του τάχα μάγκα και οι αοριστολογίες επί προσωπικών εξυπηρετήσεων. Τα ράσα δεν κάνουν ιερείς πάντα και δεν είμαστε υποχρεωμένοι να ζούμε αλλιώς από όποιον δεν πιστεύει στο Θεό. Αφού μας λένε ότ ο Έλληνας δεν αγνοεί την ύπαρξη του, όπως και κάθε λαός.
     Η διασκέδαση της σιωπής δεν έρχεται μόνο από λόγια και διόρθωση λαθών συμπεριφοράς, γίνεται και μέσω της θρηκσυτικής περισυλλογής, γίνεται και με άλλα μη θρησκευτικά σύμβολα ενίσχυσης και πρακτικές όπως η γιόγκα. Αυτή όμως, είναι για όλους ίδια, αν την ακολουθούνε. Πρέπει να μιλάμε με έργα.